9 Ekim 2013 Çarşamba





                                     "kulak eğer gerçeği anlarsa gözdür"

8 Ekim 2013 Salı

daha neler neler



anlattım blog, müdürüme gidip her şeyi anlattım. büyük patronun henüz haberi yok fakat çok yakında onun da olacak.
her şeye hazırım blog, olumsuz, kırıcı, yıkıcı, yaralayıcı her şeye hazırım. insanın, kötülükte varabileceği en son noktayı bile görmeye hazırım. gariptir ki korkmuyorum, ve yine gariptir ki beni tedirgin eden tek şey de bu : korkusuzluk !
bu bünye nelere alışık oysa. ha ama yemediğim bir kaç kazık, yaşamadığım bir kaç durum var henüz yaşamamış olduğum. onları da yaşayayım, gönül rahatlığıyla siktir olup gidebilirim bu dünyadan.
bir de diyorum ki .... bulutlar diyorum blog... ne kadar güzeller değil mi? :)

7 Ekim 2013 Pazartesi

çok az

Her şey, ölülerin başını beklemekten iyidir, diye düşünmüştü. Sonra da köyüne dönmüş ve yaşlı annesiyle kucaklaşmıştı. ''Ne yaptın oğlum bunca yıl?'' diye sormuştu kadın. O da ''Hiç'' demişti ''Durdum öyle.''
''Peki, şimdi ne yapacaksın?''
''Yoruldum durmaktan, bir şeyler yapacağız işte.''
''İyi de ne?''
''Daha yeni geldim be ana, pişman etme adamı!''
Yasin hiç bir şey yapmayacak ve durmaya devam edecekti. Ölene kadar. Sonra da yok olup gidecekti. Hiç gelmemiş gibi. Dünya üzerindeki insanlardan farklı olarak. Çünkü bütün insanlar bir şeyler yapmış, yapıyor ve yapacaktı. Hatta öldükten sonra bile. Bazıları cennete gidecek, bazıları doğaya karışacak, bazıları da yeniden doğacaktı. Kimse Yasin kadar yok olup gitmeyi göze alamıyordu. Kimse, bir iz bırakmadan kaybolmaya cesaret edemiyordu. Dünyadan gelip geçtiklerine birilerinin tanıklık etmesi şarttı. Varlıklarını süslemek için Yasin hariç, herkesin, içine gömüldüğü bir piramidi vardı. Ama Yasin fazla ölü görmüştü. Hayatı boyunca bir savaş alanında yaşamış gibi. Dünya üzerinde hayatta kalan en son insan kadar ölü görmüştü. Belki de bu yüzden yok olup gitmekten korkmuyordu. VAR olmaktan yeterince korktuğu için.
yasin
olmak kolay değil blog.



hal durumu


 
 
 
abd bayrağını yakarken, dumandan zehirlenip ölen o Pakistanlıdan bir miktar halliceyim blog.
 
sus, sus kimseler duymasın. gel biz arka kapıdan çıkalım en iyisi ;)
 
 
 
 
 


öfke


 
 
hedefi hem belirli ve hem de belirsiz olan öfkem blog, dilerim ki beni öldürsün. çünkü ben onu değil öldürmek, bastıramıyorum bile blog...



4 Ekim 2013 Cuma

hiç


 
 
içimden hiçbir şey gelmiyor blog...
ama hiçbir şey gitmiyor da ...
 
 
 

2 Ekim 2013 Çarşamba

huzur




böyleydim ben bugün. herkes kaçtı, ben durdum. herkes bana baktı, ben göğe.
sık sık çal kapımı huzur. gel. ben hep buradayım, hep seni bekler vaziyette. kapım her daim açık. ben sana gelemiyorsam, sen bana gel...